waterkraan
Categorie: Klinisch

Een beetje lithium voor iedereen 2.0 

Een aantal jaar geleden schreef ik voor DJP al eens iets over lithium in drinkwater, nadat een Amerikaanse psychiater (Anna Fels) een opiniestuk had geschreven in de New York Times waarin ze lithium niet alleen aanhaalde als mogelijke en ondergewaardeerde oplossing voor dementie, maar waar ze ook beschreef dat meer lithium gerelateerd leek te zijn aan lagere suïcidecijfers. Dat is iets wat we in de psychiatrie natuurlijk graag lezen. In Nederland, maar zeker ook in België waar de suïcidecijfers nog altijd relatief hoog blijken te zijn vergeleken met andere Europese landen. 

 

 

  

To be honest, na mijn eerst DJP post over dit onderwerp (in 2014) heb ik zelf even met het wilde idee gezeten eens uit te zoeken hoe het zit met lithium in drinkwater in België en Nederland. Ik was nog een redelijk jonge en onbezonnen wetenschapper die dacht – kan het echt zo simpel zijn? Doen we het in België op vlak van suïcidecijfers -zo slecht- gewoon omdat we niet genoeg lithium binnenkrijgen? Suïcidecijfers worden heel goed bijgehouden, op dat moment leken enkel de lithiumconcentraties te ontbreken. Dus ik begon een beetje in het wildeweg watermaatschappijen te contacteren om hen te bevragen naar beschikbaarheid van deze data. Al snel werd duidelijk dat lithium iets is dat niet standaard wordt bepaald bij controles van ons drinkwater, vanwege het ogenschijnlijk gebrek aan klinische relevantie ervan maar ook omdat de hoeveelheden in water relatief laag zijn vergeleken met wat we binnenkrijgen in ons voedsel. Lithium zit namelijk ook in bepaalde groenten, granen en vlees. 

Delen